cases

Enkele cases waar ik de afgelopen jaren aan werkte.

Herken je deze situaties en wil je graag meer informatie over mijn aanpak?
Neem vandaag nog contact op. Volledig gratis en vrijblijvend.

wat ik erfde:
groot programma, beperkte slagkracht

Toen ik startte als programmamanager internationalisering trof ik een uitgebreid actieplan aan maar zonder echte impact. Prioriteiten waren op korte tijd verschoven door de Covid-periode, de moeilijkste projecten werden uitgesteld en niemand had de leiding genomen.

Waar ik het verschil maakte:

  • Grondige evaluatie: updates per project, in kaart brengen van bottlenecks, bevraging van de samenwerking

  • Duidelijke mandaten en rollen per project

  • Nieuwe manier van vergaderen: een verslag is geen samenvatting voor afwezigen, maar een lijst met heldere afspraken

    Afspraken rond kwaliteitsbewaking

  • Draagvlak voor de prioritaire projecten binnen de betrokken diensten

Resultaten:

  • Nieuwe Single Point of Contact op enkele maanden tijd

  • Zelfsturende teams per project

  • Lagere frequentie van overleg door een efficiëntere manier van samenwerken

  • Na twee jaar waren 34 van de 38 actiepunten afgerond: van pilootproject naar vaste manier van werken

Leidinggevenden sturen in
inclusief rekruteren

Tientallen leidinggevenden die af en toe deel uitmaken van een selectiejury. Elk met z’n eigen aanpak. Die versplinterde aanpak zorgde ervoor dat elk team homogener werd.

Waar ik het verschil maakte:

  • Coördinerende rol en expertiserol in het pilootproject

  • Externe expertise inhuren. Focus: migratieachtergrond en gender

  • Zorgen voor kennisborging

  • Resultaten van het pilootproject vertalen naar een in-house opleidingsaanbod voor leidinggevenden

  • Permanente evaluatie en bijsturing van het proces daarna

Resultaten:

  • Nieuw HR-beleid: duidelijke breuk met de selectieprocessen van vroeger

  • Handleiding voor leidinggevenden rond het selecteren van kandidaten

  • Opleidingsaanbod rond vooroordelen en stereotypes

  • Overdracht van dienstniveau naar organisatieniveau

  • Nieuwe mechanismen voor kwaliteitsbewaking

Neuro-inclusief beleid:
van losse flodder naar verankering

Een zeer waardevol initiatief dat van onderuit was gegroeid had geen plaats binnen de organisatie. Dit initiatief bood een platform waar collega’s met ADHD, autisme of andere neurodiverse kenmerken ervaringen en tips konden delen.

Helaas vloog deze groep onder de radar en was de werking niet bekend binnen de organisatie.

Waar ik het verschil maakte:

  • Management en beleidsmedewerkers betrekken

  • Budget en mandaat helder krijgen

  • Kernteam van vrijwilligers versterken

  • Ervaringen vertalen naar concrete beleidsvoorstellen

Resultaten:

  • Veelvoud van het aantal activiteiten rond het waarderen en versterken van neurodiverse collega’s

  • Sterke stijging van het aantal vrijwilligers en leden

  • Nieuw online platform voor collega’s: events, opleidingen, tips & tricks

Teamontwikkeling gelijke kansen:
integreren en versterken van lokale werking

Collega’s die elkaar één keer per maand zien zijn nog geen team. Medewerkers voelden zich meer verbonden met hun standplaats. Meestal amper betrokken, soms zelfs weinig loyaal aan de eigen werkgever.

Waar ik het verschil maakte:

  • Stakeholderbevraging: in kaart brengen van verwachtingen van partners

  • Onderzoek naar de onderbouwing van het kerntakenpakket

  • Co-creatie in het ontwerpproces voor functieprofiel en dienstverlening

  • Tussentijdse evaluatie

Resultaten:

  • Jaaractieplan voor gemeenschappelijke prioriteiten en kwaliteitsbewaking van dienstverlening

  • Rebranding van onze dienst

  • Nieuwe samenwerkingscharters met lokale partners: wederzijdse afspraken

  • Interne verankering van de nieuwe dienst binnen de organisatie

  • Nieuwe functieomschrijving

  • Versterken van kerntaken: advies, netwerken en opleiding

  • Schrappen van kerntaken zonder aantoonbare meerwaarde

Modern organisatieontwerp:
Inclusief, zelfsturend en gedeeld leiderschap

Het startpunt was duidelijk, nl. de organisatie is te sterk gegroeid om zo verkokerd te blijven werken. De oplossing leek dus ook voor de hand te liggen. Meer zelfsturing, minder hiërarchie. En sterke lokale teams die flexibel kunnen inspelen op de noden van de eindgebruiker.

Het proces dat volgde bleek echter niet eenvoudig. Dat is te verwachten in een organisatie met héél wat verschillende expertises en een groot aantal teams.

Waar ik het verschil maakte:

  • Coachend leidinggeven: medewerkers laten groeien in eigenaarschap en zelfleiderschap

  • Kwaliteitsbewaking en uitvoering van change management

  • Heldere rapportering en kennisborging

  • Oprichting van een transversale, multidisciplinaire expertisecel (inclusieantennes)

Resultaten:

  • Introductie van gedeeld leiderschap, sociocratische besluitvorming en agile samenwerking

  • Nieuwe rollen en functies

  • Afsprakenkader rond samenwerking

  • Structurele aanpak rond kennisborging over zeer gespecialiseerde thema’s

  • Meer inclusief, laagdrempelig onthaal door eerstelijnsmedewerkers

Meerjarenplannen en beleidskaders:
Een geïntegreerde doelgroepspecifieke aanpak

Ik werk vandaag met een totaalaanpak, over doelgroepen heen. Dat doe ik omdat ik net heel wat ervaring heb in het samenwerken met die doelgroepen én in het ontwikkelen van beleidskaders voor hen.

Dit omvat: (arbeids)handicap, leeftijd, migratieachtergrond, religie, gender, neurodiversiteit zoals ADHD of autisme, anderstaligen, maar ook sociale herkomst of woonwagenbewoners bijvoorbeeld.

Wat ik daarin leerde: soms heb je een scalpel nodig, een zeer gericht kader voor één doelgroep. Maar, vaak heeft een organisatie een Zwitsers zakmes nodig: verschillende instrumenten in één samenhangend geheel.

Door mijn ervaring merkte ik dat heel wat organisaties het hele plaatje missen. Ze springen té snel van probleem naar oplossing, maar werken niet aan een structurele, geïntegreerde aanpak rond inclusie.

Dossierbehandeling wetgeving:
Van handhaving naar ambitie

Naleving van de gelijkekansenwetgeving is noodzakelijk. Vandaag ondersteun ik organisaties en bedrijven in hun compliance en risicomanagement, want ik zat vroeger aan de andere kant van de tafel. Ik volgde dossiers over discriminatie op en onderhandelde met werkgevers, makelaars of scholen. Ik gaf ook proactief advies om echt een verschil te maken in hun inclusieaanpak.

Ik analyseerde meer dan 4.000 meldingen rond discriminatie en volgde enkele honderden dossiers op van A tot Z.